Nudimo i:
Ljetovanje na Jadranu
Avionske karte
Telefonske kartice
Ostalo:
O nama
Partneri
NOVO! Feste
Fakta o BiH
Kontakt
|
Fakta o Bosni i Hercegovini
Geografija
Bosna i Hercegovina je drzava u jugoistocnom dijelu Evrope, smještena na zapadu Balkanskog poluotoka.Sa sjevera, zapada i juga granici sa Hrvatskomm, a sa istoka sa Srbijom i Crnom Goromm. Glavni grad zemlje je Sarajevo. Nezavisnost je stekla 5. aprila 1992. godine raspadom bivše Jugoslavije. Država je trenutno protektorat medunarodne zajednice. Prema medunarodnim procjenama, ukupno stanovništvo je otprilike 3.950.000.
Historija
U prvim stoljecima nove ere, Bosna je bila sastvani dio Rimskog Carstva. Nakon pada carstva, Bosnu su svojatali Bizantsko Carstvo i zapadni nasljednici Rima. Slaveni se ovdje naseljavaju u 7. stoljecu, a kraljevine Srbija i Hrvatska vladaju dijelovima Bosne tokom 9. stoljeca. U 11. i 12. stoljecu nad Bosnom gospodari kraljevina Madarska. Srednjovjekovno bosansko kraljevstvo stice svoju nezavisnost oko 1200. godine, i zadržava je sve do dolaska Osmanlija 1463. godine, kad zvanicno postaje dio Osmanskog carstva.
U 16. i 17. stoljecu, Bošnjaci su bili sastavni dio Osmanske vojske, i unatrag najvažnije uloge vlade Bosanskog pašaluka su najcešce pripadali Bošnjacima. Porodice koje su rano prešle na Islam su bile vrlo mocne, a u Bosni se je održao skoro feudalizam izmedu muslimana i kršcana. Medutim, kad, nakon nekoliko poraza protiv Austrije, granica izmedu Osmanskog carstva i Kršcanske evrope stigne do Bosne, situacija se brzo pogoršava. Sa konstantnim napadama i ekonomskom krizom nezadovoljstvo se širi. U prvoj polovini 19. stoljeca, Sultan nekoliko puta pokušava da izvrši reforme, ali ovome kapetani u Bosni odgovore sa pobunama (Najcuvenija od njih je pobuna Husejn Kapetan Gradašcevica 1831. godine). Nakon poraza Turcima, vojni otpor Osmanlijama se završi dok se carstvo dalje oslabuje.
1878. godine Bosna, odlukom Berlinskog kongresa, postaje sastavni dio Dvojnog kraljevstva Austro-Ugarske. Paralelno se u susjednim državama razvijaju slavenski pokreti, koji su radili na ujedinjenju svih južnih Slavena na jugoistoku Evrope. Prvi Svijetski Rat pocinje 1914. godine, kada Gavrilo Princip, pripadnik srpskog nacionalistickog omladinskog pokreta "Mlada Bosna" puca na austrougarskog prijestolonasljednika Franza Ferdinanda i njegovu suprugu, koji su ubijeni u atentatu u Sarajevu ljeta 1914.
Krajem Prvog svjetskog rata i propašcu Dvojne monarhije Bosna i Hercegovina ulazi u novonastalu Kraljevinu Srba, Hrvata i Slovenaca, (od 1929. nazvanu Kraljevina Jugoslavija),cime nakon orijentalizacije i okcidentalizacije pocinje pojacana kulturna i politicka dominacija Beograda na ovim prostorima.
Nakon sloma parlamentarne demokracije i zavodenja kraljevske diktature 1929. došlo je do novih administrativno-politickih preinaka. Jugoslavija je dobila devet banovina, cime je Bosna prvi put nakon više od 400 godina podijeljena. Površina Bosne i Hercegovine je u svom historijskom obliku pripala cetirima razlicitim banovinama, koje su nosila imena velikih rijeka: Vrbaska, Drinska, Zetska i Primorska banovina trebale su prema prvotnoj ideji tadašnjeg jugoslavenskog kralja Aleksandra I potisnuti regionalne i nacionalne identitete, a u prvi plan staviti jedinstveni jugoslavenski identitet.
1939. ugovorom Cvetkovic- Macek dolazi do stvaranja Banovine Hrvatske 1939., koja s pocetkom 2. svjetskog rata prerasta u NDH, u cijem je sastavu i kompletna Bosna i Hercegovina. Na teritoriju Bosne i Hercegovine vode se neke od najžešcih bitaka (Neretva, Kozara, Sutjeska, Drvar) Drugog svjetskog rata na podrucju jugoistocne Europe. U Mrkonjic Gradu su 25. novembra 1943. postavljeni temelji savremene Bosne i Hercegovine, a u Jajcu 29. novembra iste godine na Zasjedanju AVNOJ-a i osnove nove, socijalisticke Jugoslavije, u sklopu koje je Bosna i Hercegovina jedna od šest ravnopravnih republika.
U vremenu od 1945. do pocetka devedesetih, Bosna i Hercegovina doživljava ubrzanu industrijalizaciju, modernizaciju i urbanizaciju, a paralelno s tim osnivaju se i institucije zemlje, koje naglašavaju njenu državnost i institucionalnu nezavisnost. U ovo vrijeme spadaju osnivanje Akademije nauka i umjetnosti BiH, univerziteta u Sarajevu, Banja Luci, Mostaru i Tuzli, Radiotelevizije Sarajevo, te brojnih drugih nacionalnih i kulturnih institucija. Tokom kasnih šezdesetih godina dolazi do priznavanja Muslimana kao posebne nacionalne jedinice u tadašnjoj zemlji, koji uz Srbe i Hrvate, cine jedan od konstitutivnih naroda Bosne i Hercegovine.
1984. godine glavni je grad republike- Sarajevo domacin 14. Zimskih olimpijskih igara, sportske manifestacije mira i prijateljstva, koja podiže ugled grada i zemlje u inostranstvu. Tokom osamdesetih godina Sarajevo je, a napose Bosna i Hercegovina centar svojevrsne pop kulture u Jugoslaviji. Ovdje stvaraju neki od najpopularnijih domacih filmskih autora (Kusturica, Kenovic), a pop i rok- grupe spadaju u najznacajnije u zemlji. Bogata književna tradicija, nad cijim savremenim temeljima bdiju šampioni pisane rijeci, Nobelovac Ivo Andric i njegov kolega Meša Selimovic, nastavlja se i tokom sedamdesetih i osamdesetih godina u majstorskim djelima, koja potpisuju još mnogi poznati autori.
U oktobru 1991. Bosna i Hercegovina izglasava suverenost, da bi potom uslijedio i referendum za nezavisnost u februaru 1992. Odmah po proglašavanju nezavisnosti i medunarodnog priznanja zemlje od strane Ujedinjenih nacija u aprilu 1992. godine, izbija ratni sukob, koji traje sve do 1995. godine, i koji je bio poguban za sve stanovnike Bosne i Hercegovine. Sve tri nacionalne grupe u zemlji ovaj rat doživljavaju na razlicite nacine, vidjevši u njemu ugrožavanje vlastitih nacionalnih interesa. Pocetkom 1992. vraca se i historijsko ime Bošnjak kao ime nacije, koje zamjenjuje dotadašnju nacionalnu oznaku Musliman. U martu 1994. godine Bošnjaci i Hrvati sklapaju sporazum o osnivanju bošnjacko-hrvatske Federacije Bosne i Hercegovine.
U americkom gradu Dejtonu 21. novembra 1995. sve zaracene strane potpisuju mirovni sporazum, cime je neslužbeno završen rat. Konacni sporazum potpisan je u u Parizu 14. decembra 1995. Dejtonski sporazum priznao je Bosnu i Hercegovinu kao zemlju, koja se sastoji iz dvije administrativne jedinice: Federacije Bosne i Hercegovine i Republike Srpske. Multietnicki Brcko distrikt ne pripada nijednom entitetu.
Kultura
Iako relativno mala zemlja, Bosna i Hercegovina ima bogatu kulturu koja je imala veliki utjecaj na Balkan a ponekad i na svijet takoder. Bosna i Hercegovina, sa Madarskom, je jedina balkanska zemlja koja je dala više od jednog nobelovca. Glavni grad Sarajevo je bio domacin 14. Zimskih olimpijskih igara, koje su u ta doba mnogi smatrali najuspješnijim ikada.
Muzika Bosne i Hercegovine ima dugu historiju. Tradicionalna muzika Bosne je mješavina Albanskih, Bosnjackih, Hrvatskih, Ciganskih, Turskih, Madarskih, Srpskih, i Makedonskih utjecaja. Najcuvenija tradicionalna muzika iz Bosne i Hercegovine je sevdalinka. Sevdalinka na turskom jeziku znaci ljubav. U bivšoj Jugoslaviji, država je podržala amaterske muzicke ansamble. Pop i rok-grupe kao Indexi, Bijelo dugme, Crvena jabuka, Plavi orkestar, Zabranjeno Pušenje, Azra i Dino Merlin su medu najpopularnijih u zapadnom Balkanu. Svakako treba spomenuti i najpoznatijeg hip-hop pjevaca na podrucju Balkana pa i šire, Edina Osmica, poznatijeg kao Edo Maajka.
Bosansko Hercegovacka književnost se sastoji od mnogih poznatih književnika i romana. Književnik Ivo Andric je najznacajniji predstavnik Bosanskohercegovacke književnosti i dobitnik nobelove nagrade književnosti 1961. godine za "kompletan književni rad o historiji jednog naroda"; vrhunac tog rada je bio roman "Na Drini Cuprija". Neki drugi poznati pisci iz Bosne i Hercegovine su Meša Selimovic (Derviš i smrt,Tvrdava), Ivan Franjo Jukic, Nedžad Ibrišimovic, Hamza Humo, Ibrahim Kajan iz Mostara, zatim Mehmed Đedovic iz Kalesije i mnogi drugi velikani. Od pjesnika bosanskog porijekla najpoznatiji i najbolji je Aleksa Šantic. Dovojno je spomenuti njegovu pjesmu Emina i vec se zna ko je on. Pored Šantica tu su i Musa Cazim Catic, Mehmedalija Mak Dizdar, Marko Vešovic, Abdulah Sidran, Izet Sarajlic itd. Tokom Osmanskih doba, mnogi pisci iz Bosne i Hercegovine su pili poznati u Islamskom svijetu, a u samoj Bosni razvija se Alhamijado književnost.
Važno je spomenuti da je prisutnost triju vjera u Bosni i Hercegovini imala ogroman uticaj na kulturni razvoj zemlje. Sarajevo je jedini grad pored Jerusalema koji ima džamiju, katolicku i pravoslavnu crkvu, kao i sinagogu udaljene 100 metara jedne od drugih. Najznacajniji eksponat zemaljskog muzeja u Sarajevu je sarajevska Hagada, tradicionalna jevrejska knjiga koju su Sefardi donijeli u Sarajevo po svome izgonu iz Španjolske. Bosna i Hercegovina isto ima mnogih impresivnih primjera vjerske arhitekture, kao Begove džamije.
Isto znacajan dio Bosansko Hercegovacke kulture je Bosanskohercegovacki film. Reditelj Danis Tanovic je 2002. godine bio dobitnik oskara za film "Nicija zemlja" u kategoriji najbolji strani film. Film "Gori vatra" Pjera Žalice je takoder vrlo popularan film, kao što je njegov najnoviji projekt, "Kod amidže Idriza". Film "10 minuta" reditelja Ahmeda Imamovica je dobitnik nagrade "Najbolji kratki film Evrope" 2002. godine. Film Srdana Vuletica, "Ljeto u Zlatnoj Dolini" je isto dobitnik nekoliko nagrada a cuveni "Valter brani Sarajevo" je isto iz Bosne i Hercegovine.
Sarajevski košarkaški klub Bosna je 1979. godine pobjedio Evropsko klubsko košarkaško prvenstvo, a tuzlansko Jedinstvo-Aida je 1989. postalo evropski šampion. Fudbalski Klub Sarajevo i Nogometni Klub Željeznicar su medu najpoznatijim iz ovog djela Evrope. Neki cuveni Bosanski sportaši su, Asim Ferhatovic, Ivica Osim, Mirza Delibašic, Safet Sušic, Svetlana Kitic i Razija Mujanovic...
|
Izaberite zemlju polaska
  
Specijalno iznenadjenje
Besplatan poklon za sve nase putnike
Aktuelnosti
Uskoro ce te ovdje svakodnevno moci naci najnovije vijesti iz BiH i svijeta.
Partneri
|
